Měla za nás mýt nádobí, ale dala nám vibecoding

Od sztucznej inteligencji oczekiwaliśmy, że przejmie ciężką pracę fizyczną przy taśmie. Zamiast tego zabrała pracę, którą uważamy za twórczą, i przyniosła vibecoding. Patrick Zandl zaczynał jako junior w gazecie, w której przepisywało się depesze czeskiej agencji prasowej ČTK, a dziś uczy firmy pracy z Claude Code. W wystąpieniu osadza vibecoding w historii programowania, od sporu o programowanie obiektowe na konferencji OOPSLA w 1987 roku po dzisiejszą debatę, czy wolno używać kodu, którego się nie rozumie.

Dowiedzą się Państwo, dlaczego w vibecodingu warstwą bezpieczeństwa jest na razie sam autor, dla kogo opłaca się od razu, a gdzie potrzebna jest ostrożność. Patrick wyjaśnia, dlaczego wdrożenie aplikacji to tylko 20% pracy, jak powstaje nowy dług technologiczny, gdy tylko klika się „yes, yes, yes”, i dlaczego przed napisaniem pierwszej linijki kodu warto omówić pomysł z AI jak ze sparingpartnerem.